vervoer en sloppenwijken

Als echte globetrotter heb ik de afgelopen dagen erg veel afstanden afgelegd.
Afstanden die er qua vermoeidheid aardig inhakken (ik heb wallen!! niet normaal!!)

Reizen in sowieso al best vermoeiend, maar hier soms een heus drame met vaak en veel overstappen...

De eerste lange reis ging van Buenos Aires naar Paraguay. De bus was best comfortabel met luxe stoelen en eten aan boord. Hoewel de wegen nogal hobbelig zijn hier, was er op de staat van onderhoud niets aan te merken. TOch was de rit een hel.....Want in de bus zat een argentijn en die Snurkte met een hoofdletter S! Na ongeveer 4 uur naar Mnr. Snurk geluisterd te hebben was de hele bus hem zo zat dat we besloten het heft in eigen hand te nemen.

Luister en huiver....

Er zitten dus van die handige knopjes waarmee je iemand zijn stoel rechtop kan zetten. Mnr. Snurk lag met zijn stoel 180 graden plat naar achteren diep te slapen.

Dus iemand van onze groep heeft toen, hilarisch genoeg, het besluit genomen om het knopje van Mnr Snurk zijn stoel in 1 keer in te drukken, waardoor Mnr Snurk met een snelheid sneller dan die van een raket zo ongeveer uit zijn stoel gelanceerd werd. En Dán moet je gewoon doen alsof je ALLEMAAL slaapt. Die vent had het niet meer, maar begreep wel de hint en wij konden rustig slapen.

De 2e lange rit was van de foz de iguacu naar de Pantanal....Een reis van bijna 24 uur...stel je voor een bus compleet uitgevoerd met diepvries airco en een heel chagerijnige chauffeur die er erg veel plezier in had schijnbaar om ons al die tijd in de airco te laten zitten, standje min 10. Na herhaaldelijk verzoek om de verwarming weigerde meneer zijn airco lager te zetten. Mnr zelf zat in een verwarmd en afgeschermd hokje...heel fijn. De wc in deze bus bevatte ook geen licht, op een gegeven moment stond een mannelijk lid van onze groep te plassen toen we door een hele diepe kuil denderde....wij zaten allemaal rechtop en vlogen zowat uit onze stoel. Ik weet niet hoé het met onze plasser is afgelopen maar ik vermoed dat het tot minstens achter zijn oren moet hebben gezeten!

Anyway, dit lijkt wel erg op een klaagblog (en dat is het ook), maar nu zie ik er de humor wel weer van in...En als Globetrotter moet je er wat voor over hebben, nietwaar?

Inmiddels zit ik weer in de bewoonde wereld en ben ik in mijn laatste verblijfplaats RIo de Janeiro, met op nog geen 100 mtr het wereldberoemde Copacobana strand!!!

Vanmiddag zijn we de favelas in geweest, oftewel de sloppenwijken, wat zonder meer ontzettend gevaarlijk was. Gelukkig wel met een gids, maar absoluut onder zeer strenge regels. Geen foto´s, alleen na toestemming van de gids. Ik kan het nu niet omschrijven zo heftig en gevaarlijk dit tripje was.... We zijn iig staande gehouden door bende´s met wapens (geen pistolen, maar the real stuff) omdat zij vonden dat we geen foto´s mochten maken. Ik zal er binnenkort wel meer over vertellen. Maar iig ben ik in goede veiligheid!

MOrgen een citytour naar de suikerbroodberg en het christusbeeld, morgenavond naar een sambawijk. Zaterdag ochtend shoppen en dan nog een paar uur strand!

ZOndagmiddag om 4 uur vertrekken om op zondagmiddag kwart voor 2 weer aan te komen op schiphol!!

Tot snel allemaal!

tata,

With Love

I´m in Love

I´m in Love.....with the pantanal...

Ja, jullie lezen het goed: De Pantanal! Oftewel het grootste moeras gebied ter wereld.

Niet écht verliefd dus, geen échte vlinders in mijn buik dus, maar het heeft wel een onbeschrijfelijk bijzondere indruk gemaakt. Ik heb me dan ook voor genomen om ooit weer naar deze plek terug te keren. Al moet ik daarvoor een ontzettend lange reis afleggen.

Ik zal proberen om uit te leggen wat voor indruk dit heeft gemaakt:

Je zit zove rin the middle of nowhere, zo diep in het moeras dat je weet dat JIJ de ENIGE bent die zijn voeten op precies dát stukje aarde heeft gezet. niks geen luxe dus, maar puur primitief. En hoewel dat in het begin best even wennen was, maakte het me al heel snel niets meer uit dat ik met mijn roze teennagels tot aan mijn knieen in de modder stond; Dat klinkt misschien gek of vreemd maar op een gegeven moment laat je dát luxe en verwende leventje los en sta je zo midden in de natuur dat je alleen en puur daar van geniet.

In dit gebied leven de gaucho´s (cowboys) en die hoeven zich niet druk te maken over bijvoorbeeld hypotheken zoals wij in Nederland wél moeten. Deze mannen overleven in de natuur en op hun paard en slapen onder 10.000 sterren aan de hemel. Zo bijzonder!

Ik heb reuze otters gezien, Capibara´s (reuze knaagdieren), herten, wilde paarden, runderen, apen, spinnen, reuze insecten, piranha´s en kaaimannen. Sterker nog we hebben op piranha´s gevist en opgegeten en ik heb op nog geen halve meter afstand tussen 100 kaaimannen gestaan (wat alleen in deze tijd van het jaar mogelijk is)

Ik heb samen met een gaucho te paard over de vlakte gescheurd en dat gaf me zo´n enorm gevoel van vrijheid. Dit klinkt misschien wel erg emotioneel, maar ik krijg serieus tranen in mijn ogen als ik aan dit moment terug denk. Het gevoel van vrijheid, onbekommerdheid. `s Avonds zit je bij het kampvuur en zie je de complete melkweg. Dit was gewoon prachtig en gaf me een ontzettend gevoel van zorgeloosheid. En ook al zat het stof tot in mijn neusgaten en sta je vervolgens te douchen onder 1 pisstraaltje koud water...DIT is mijn droombeeld en ik hoop echt dat ik hier ooit nog een keer kan terug komen om samen met de gaucho´s het vee te gaan halen (wat betekend dat je 4 dagen onderweg bent) en te slapen onder de mooiste sterrenhemel die ik ooit gezien heb.

*zucht*

I´m in LOVE.......

verslag

nog even een bericht met een iets serieuzer tintje...

Gisteren zijn we na een lange rit met de nachtbus aangekomen in Paraguay. Het weer een graadje of 36! Prima dus.

Het was een vrij saai stadje, veel armoede op straat, slechte wegen etc etc. We zijn vanuit argentinie met taxi´s de grens over gegaan. deze taxi´s waren zo dramatisch slecht, dat 1 van de taxi´s letterlijk de grens overgeduwd werd. Onze taxi was stukker beter...de ramen konden wel open ,maar niet meer dicht...en de remschijven waren zo droog dat je het staal over elkaar heen kon horen schuren...maar goed, we zijn levend aangekomen in Paraguay...het overgaan in een ander grensgebied kost steeds erg veel tijd en in totaal maken we veel grensovergangen. je wordt eerst uitgestempeld in het ene land en vervolgens ga je door naar de volgende rij om het andere land weer ingestempeld te worden. ik heb nu al 5 stempels van argentinie, 2 van Uruguay en 2 van Brazilie. En morgen gaan we weer terug naar argentinie en overmorgen weer naar brazilie....erg grappig dus al dat wachten...not.

Maar goed, gisteren...paraguay....Eerst zijn we n]door het stadje gewandeld, daarna wederom met taxi´s naar een jesuitendorp geweest. vervolgens zijn we naar een zwarte markt geweest. Iemand kocht daar een zonnebril en die was al stuk voordat hij de bril op kon zetten. Daarna zijn we terug gegaan naar het hotel en hebben we met zijn alleen op het terras daar gezeten. ´s avonds hebben we super lekker italiaans gegeten, het beste eten tot nu toe!

Vanochtend vroeg weer in de bus richting brasilie, waar we vanmiddag met enige vertraging rond 5 uur zijn aangekomen. Dit stadje is veel gezelliger dan Paraguay en je merkt dat er hier een ander soort armoede heerst. Paraguay was echt heel arm en onveilig.

We hebben net wederom heerlijk gegeten en we gaan zo een spelletje doen.

Morgen ochtend vertrekken we dan weer naar argentinie (dagtrip) om daar de wereldberoemde foz de iguacu watervallen te gaan bekijken. We gaan morgen sowieso een tocht maken met een motorboot en morgenavond gaan we naar een dansshow met alle dansen van zuid Amerika (tango, samba, capoeira etc etc.)

Zondag gaan we dan weer terug naar brazilie en dan bezoeken we de braziliaanse kant van de watervallen. Daar ga ik abseilen, een canope tocht (door de boomtoppen) en een helikoptervlucht maken.

Zondag avond gaan we 24 uur de bus weer in om in een keer in een rammelbus door te gaan naar de Pantanal. Dat wordt de ergste trip van alle tripjes......maar daar komen we wel doorheen.

de komende paar dagen zijn we dus zo druk dat ik geen idee heb of ik kan mailen....heel misschien morgenavond nog even en anders horen jullie me over een paar dagen..

Ik zal dan ook proberen of het lukt wat foto´s erop te zetten, maar deze computers zijn traag en met andere toetsenborden en in het portugees....dus ik doe mijn best.

Tata,

with love, Anouk

Mannelijk schoon

Op veler verzoek....

Een berichtje over het mannelijk schoon.....of zeg maar gerust het gebrek eraan...

Wie ieder die geinteresseerd is zal ik hieronder een korte omschrijving geven van het mannelijk volk hier ;-)

Argentijnen= lelijk

Paraguayaanen= nog lelijker...denk aan de zingende indianen opmenig plein in Nederland en je zit aardig in de buurt.

De mannen uit de groep...tjah.....eeehhhh NEEEEEEEHHH!!!!

een korte greep uit de mooie persoonlijheden van deze reis:

S,man, 45 jaar, btje gezet en denkt dat ie alles beter weet, een soort wandelende reisencyclopedie die werkelijk bij alles met nuttige feitjes komt aanzetten. Zo wist hij te vermelden dat hij ´erbij´ was toen de jezuiten in het jaar 1600 werden aangevallen door de banjeritos...eeeh ja!?! en ook probeert hij steeds zijn beste ´spaans´ uit, alleen spreken ze hier nu Portugees wat in de verste verte niet op Spaans lijkt. erg vermakelijk!

Dan hebben we ook nog F. in de groep, man, 45 jaar, ontwerper van schokdempers...verdere info = overbodig...

Ook de vrouwen zijn erg ´vermakelijk´....

vrouw, 30, iets te veel gewicht, heeft elk dag eenander kwaaltje... Toen ikmijn teun onschuldig stootte bood zij me al zwachtels aan.

maar goed, het zijn absoluut allemaal lieve mensen, alleen zijn het dus geenmogelijke P.I.N.O´s of elk ander potentieel.

Gelukkig is de groep in zijn geheel erg gezellig en hebben we een leuk clubje van jongere mensen die het wel leuk vinden om een gezellig borreltje te doen.

We zijn vandaag in Brazilie aangekomen en ik moet zeggen dat stemt mij al een stuk vrolijker.

Maar pap en mam, wees maar niet bang...ik kom NIET met een Braziliaan thuis en ook niet met een SOA ;-), hahaha

Dikke kus, Anouk

kort bericht

Lieve mensen,

Vandaag heb ik mijn laatste dagje doorgebracht in Buenos Aires en over een uurtje ga ik vertrekken naar Paraguay.

De afgelopen dagen in Buenos Aires waren fantastisch, heftig, indrukwekkend en zéér vermoeiend. Wat een City!! Met maar liefst 13 miljoen inwoners kan je gerust spreken van een Mega stad. En dan zijn we blij dat de A2 in nederland 5 baans wordt, hier rijden ze 14 baans midden door de stad heen....ik heb iig bijna 6 bijna doodervaringen in de taxi gehad, maar alles gaat wonderbaarlijk net goed.

Maandag hebben we trouwens een geweldige tangoshow gezien...ik denk dat ik weer een nieuwe hobby heb gevonden.

Vandaag zijn we naar een la boca geweest en naar het stadion van de Boca juniors. Daar heb ik een cdtje gekocht met Voetballiederen van Argentinie. Geen idee wat erop staat, maar vond het wel grappig....

We hebben veel gezien, gedaan en meegemaakt.... en voorlopig hoef ik geen biefstuk meer..Ik heb denk ik 3 kilo biefstuk op hiero..

Gisteren hebben we de rust opgezocht in Uruguay, daar hebben we een dorpje bezocht met veel Spaanse en Portugese invloeden en behoort tot de Unesco werelderfgoed lijst.

Wist u dat.....

Lieve mensen,

Vandaag de rubriek ´Wist u dat?´

Wist u dat.......

* koffie over iemand heen gooien in het vliegtuig ook door Argentijnen niet erg gewaardeerd wordt? En dat als blikken konden doden ik nu morsdood geweest zou zijn!

* Het hier blijkbaar de gewoonte is om je wc papier niet in de wc te gooien, maar in een open emmertje ernaast. Heel fijn, maar ik HOEF dus NIET te zien wat anderen op de wc uitspoken....

* het hier best pretty cold is.... We signaleren met enige regelmaat mutsen en handschoenen.

* er hier op elke lantaarnpaal zo ongeveer briefjes vast geplakt zijn met nummers van hoeren.

* We gisteren met een select groepje een weddenschap hebben afgesloten over welke stelletjes er ontstaan binnen deze vakantie. De inzet = wijn en bier! Voor degene die het goed heeft, jammer genoeg zetten we allemaal al op dezelfde in...

* Het eten hier prima te doen is. Voor 15 euro gisteren prima biefstukje gegeten.

Oké, tot zover de rubriek ´wist u dat?´

Nu even een normaal verslagje:

Na een lange en vermoeiende vlucht van ruim 15 uur (exc. de 3 uur in Madrid) zijn we gisteren in Buenos Aires aangekomen. De vlucht zelf verliep vlekkeloos, behalve mijn kleine koffie incidentje dan ;). Het is hier trouwens 5 uur eerder dan bij jullie!

De eerste indruk was vooral: grijs, nat en koud. Dus ik ben erg blij met het nog even snel aangeschafte fleecevest en sjaal. Het was gisteren erg regenachtig, maar gelukkig schijnt het tijdens onze reis wel steeds warmer te worden, naarmate we dichter bij de evenaar komen. En dan zou het tot ongeveer 30 graden moeten op lopen.

De totale afstand die we in 16 dagen afleggen is ongeveer 3000 Km, daar zit 1 lange busrit bij en nog een binnenlandse vlucht binnen Brazilië.

Na een kort busritje waren we in ons hotel, waar we nu tot woensdag verblijven. Het hotel is netjes en schoon en heeft prima bedden. Hoewel ik vanochtend wel met de douchegordijn- stang in me handen stond, want die kwam even naar beneden. Gelukkig was het een zuignap systeem :-)

Gisteren hebben we met de hele groep ergens koffie gedronken en daar ontstonden al snel kleinere groepjes. Er zitten namelijk toch ook wel wat vrijgezellige wanhopigen bij, die met hun 40e waarschijnlijk nog bij papa en mama wonen.(zei ik dat hardop?) Maar dat brengt ons wel weer de nodige hilariteit. We zijn nu met een leuk groepje van ongeveer 7jonge mensen, met wie het super gezellig is.

Gisteren een beetje door de stad gebanjerd en ´s avonds lekker gegeten. Daarna naar een Ierse pub geweest.

Zometeen ga ik Buenos Aires even alleen verkennen en vanmiddag een stadstour op de fiets (echt zo mijn ding ook ;)). Vanavond Tangoles met daarna een historische dansshow van de tango.

Morgen vertrekken we heel vroeg (half 7) naar Colonia (Uruguay) voor een dagtocht. Dus lekker volle dagen.

Ik ga er nu dan ook weer even mee stoppen!

Tata,

With love, Anouk

Inpak STRESS!!!

Lieve mensen,

Ik ben druk bezig mijn reistas in te pakken voor mijn trip!

Helaas, voor mij is het maximale toegstane gewicht slechts 15 kilo... En voor degene die mij al wat langer kennen is dit een REGELRECHTERAMP.(lees: als 20 kilo is toegestaan, dan neem ik 22 kilo mee)Oftewel de föhn blijft thuis, evenals mijn schattige 10 cm hakjes en neem ik maar 2 bikini's mee in plaats van 4....

Nu is het pakken van je tas met een restrictie van slechts 12 kilo (er moet nog wat ruimte blijven voor leuke prullaria uit het buitenland immers) best een hele opgaaf gebleken. Vóóral wanneer je geen personen weegschaal hebt om het geheel mee te wegen.

Maar daar heb ik DÉ oplossing voor gevonden:

Men neme een keukenweegschaal (á 3 euro van de Action) en een grote beslagkom die je boven op de weegschaal zet en je bent klaar om al je broeken/ shirts etc. te wegen. Je telt na afloop het geheel bij elkaar op en klaar ben je. BRILJANT, AHUM!!

Dus daar ging ik:

Slippers388 gram

Zwarte schoenen 400 gram

Toilletspullen1900 gram

Bikini140 gram

Spijkerbroek 569 gram

AFRITSBROEK481 gram

Etc. etc. etc.

Alles bij elkaar opgeteld is het toch al goed voor een kilo of 13....slik.....en dan moet er nog wel het een en ander bij. Gelukkig heb ik nog een aantal dagen om te besluiten wat ik toch beter kan thuis laten. Wellicht kan ik toch best met 3 lange broeken i.p.v 4 en dan de afritsbroek thuis laten?? Of misschien dan toch die leuke strandjurk maar niet? Pffff...het leven is soms zo ‘zwaar' :-p

Wat het niet makkelijker maakt is het feit dat ik door verschillende klimatologische gebieden ga trekken. Zo heeft mijn vader vandaag even gecheckt hoe warm het is in Buenos Aires. Nou je kunt beter zeggen hoe ‘KOUD' het is daar. Ik mag het doen met een luttele 4 graden en DÁT vind VOORAL mijn vader erg leuk om te benadrukken. ‘Anouk, zou je toch niet ook een skipak meenemen?' zijn enkele van zijn kreten die ik vanavond heb gehoord onder bulderend gelach. LEUK PA!

In Rio De Janeiro is het echter gewoon 30 graden dus wellicht hoef ik dan toch niet met witte melkflessen thuis te komen! Hé pa???

Goed, een lang verhaal alweer. Wat ik uiteindelijk wel/ niet meeneem daar kan ik nog een paar dagen over ‘ijsberen' . En voor jullie aller informatie heb ik nu ook maar even een personenweegschaal meegenomen bij mijn ouders, want dat gaat een heel stuk sneller!

TATA,

Dikke kus, Anouk

JUNGLE PROOF!!

Dames en Heren,

Onder luidt tromgeroffel wil ik met jullie het zeer heugelijke feit delen dat ik vanaf officieël geslaagd ben voor een ‘backpackers outfit'!!!

Met de nodige hilariteit ben ik vandaag samen met Leonie op zoek geweest naar een ‘JUNGLE AFRITSBROEK' En ik kan jullie allen mededelen dat ik inmiddels een waar expert ben op het gebied van wat men ‘backpackers mode' noemt. Merken als ‘The north face, Fjällräven en Häglofs hebben vandaag de reveu gepasseerd voor de minimale prijs van op zijn minst €150 euro voor een broek.

OKE......HO....STOP....REWIND....

€150, 00 euro voor een broek.... moet kunnen!

€150, 00 euro voor een lelijke, poepgroene (óf de vaalbruine variant), vormloze, waar-je-totaal-geen-kont-in-hebt-broek...... HELL NO!!!

Dus nog maar even verder gezocht naar een iets schappelijker prijsje. Bij de Perrysport hadden ze een heel assortiment afritsbroeken (hoe bestaat het? Er ging een wereld voor me open!)

Dus met 20 afritsbroeken op de arm, jawel wederom met de schitterende kleuren vaalbruin, poepgroen of schijtgrijs heb ik dan uiteindelijk toch het pashokje getrotseerd. Met Leonie als zéér kritische sidekick op de stoel compleet voorzien van een fotocamera hebben we alle 20 broeken zeer nauwkeurig bestudeerd op vorm, kleur etc. Etc.

Maar het feit blijft dat er geen vorm lijkt te zitten in een afritsbroek en zoals de verkoopster mij vol overtuiging wist te brengen, nadat ik toch om een maatje strakker vroeg (hoezo ik pas prima in een maat 38?!?), moet het vóóral lekker ‘wijd' zitten. ‘want ja, in de jungle moet je lekker baggy dragen want anders gaat het trekken en schuren.'

NOU EN! Ik ben een vrouw en ik kies niet voor degelijk en functioneel....NEEHEEEE het moet mooi staan! Nou zeg ik je: is er in de hele wereld niet één kledingontwerper die een afritsbroek kan ontwerpen die náást multifunctionaliteit ook nog mooi is??

Goed, anyway...lang verhaal, maar ik heb er tóch een gekocht. Want ja, zoals de verkoppster zei ‘in de jungle KUN je niet zonder afritsbroek en voor je het weet wil je niets anders meer aan'. YEAH RIGHT!!

Na de vakantie zal ik jullie laten weten of ik voor de rest van mijn leven in afritsbroeken wil lopen of dat de broek op de brandstapel mag!

Verder ben ik vandaag ook geslaagd voor alle andere ingrediënten die mij in een ware globetrotter moeten veranderen....van diaree remmers tot plaskokers (!?!) alles is in THA POCKET...

Hoewel ik me inmiddels een klein beetje afvraag waarom ik nou ook alweer zo nodig de jungle wil trotseren ga ik ongetwijfeld een supermooie reis maken en er een fantastische ervaring aan over houden.

Ik ga proberen om jullie vanuit het buitenland op de hoogte te houden van mijn ervaringen!

Tata,

Dikke kus, Anouk